دانشگاه جامع امام حسین(ع) مکانیک هوافضا 2645-5323 15 3 2019 11 22 Optimization of Mechanical Properties of trinary Nanocomposites Based on Polypropylene/Nitrile Rubber /Silica Nano-Powder by Using Response Surface methodology بهینه سازی خواص مکانیکی نانو کامپوزیت‌های سه تایی بر پایه پلی پروپیلن/ لاستیک نیتریل/ نانوپودر سیلیکا به روش رویه پاسخ 107 117 204365 FA محمدمراد شیخی تربیت دبیر شهید رجائی تهران 0000-0002-2989-1623 علی صناعی تربیت دبیر شهید رجائی تهران ولی الله پناهی دانشکده فنی و مهندسی مکانیک دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی Journal Article 2018 07 01 In this study, mechanical properties including impact strength, elastic modulus and elongation at break of nanocomposites based on polypropylene/ Carboxylated Nitrile Rubber (PP/XNBR) were optimized by using response surface methodology (RSM). The samples were produced using a co-rotating twin screw extruder including 0,2,4 Wt.% of nano particles, 0, 5, 10 Wt.% of XNBR and 0,3,6 Wt.% of Polypropylene-g-glycidyl Methacrylate (PP-gMA) as compatibilizer. Impact and tensile tests were carried out to obtain impact strength, elastic modulus and elongation at break of nano composites. The results of analysis of variance showed that all three major factors silica nanoparticles, Carboxylated Nitrile Rubber and PP-gMA as compatibilizer effect on the mechanical properties with a higher probability of 90%.  Also, Fisher's probable quantity values showed that silica nanoparticles had the greatest effect on the elastic modulus and XNBR had the greatest effect on impact strength and elongation at break. On the other hand, for each mechanical property, a regression model with a desirability of over 85% was obtained. Finally, the optimal values of the nano-composites were predicted to be 1.6162 wt% for silica nano powder, 10 wt% for XNBR, and 4.9697 wt% for PP-gMA. در این تحقیق، خواص مکانیکی شامل استحکام ضربه، مدول الاستیسیته و ازدیاد طول تا شکست نانوکامپوزیت‌های سه­تایی پلی­پروپیلن/ لاستیک نیتریل کربوکسیل شده/ نانوپودر سیلیکا به­کمک طرح Box-Behnken روش رویه پاسخ (RSM) بهینه‌سازی شده­اند. بر­اساس این طرح آزمایش 15 نمونه شامل 0، 2 و 4 درصد وزنی نانو­ذرات سیلیکا 0، 3 و 6 درصد وزنی عامل سازگارکننده پلی‌پروپیلن مالئیکه         (PP-gMA) و  نیز 0، 5 و 10 درصد وزنی لاستیک نیتریل کربوکسیل شده توسط یک اکسترودر همسوگرد تهیه شدند. آزمون‌‌های مکانیکی کشش و ضربه برای تعیین مدول الاستیسیته، ازدیاد طول تا شکست و استحکام ضربه ترکیبات انجام شدند. نتایج حاصل از آنالیز واریانس نشان دادند که هر سه فاکتور اصلی نانوذرات سیلیکا، لاستیک نیتریل کربوکسیل شده و عامل سازگار کننده پلی‌پروپیلن مالئیکه با احتمال بالای 90 درصد بر خواص مکانیکی مورد بررسی تاثیرگذار هستند. همچنین مقادیر کمیت احتمالی فیشر نشان می‌دهد که نانوپودر سیلیکا بیشترین تاثیر را بر مدول الاستیک و لاستیک نیتریل بیشترین تاثیر را بر استحکام ضربه و ازدیاد طول تا شکست دارند. از طرفی برای هر خاصیت مکانیکی یک مدل رگرسیون با مطلوبیت بالای 85 درصد به­دست آمد. سرانجام مقادیر بهینه به­ازای 6162/1 درصد وزنی از نانوپودر سیلیکا، 10 درصد وزنی لاستیک نیتریل و 9697/4 درصد وزنی عامل سازگار کننده پلی‌پروپیلن مالئیکه پیش‌بینی شدند. https://maj.ihu.ac.ir/article_204365_88ebe3abe34f803927c94f6f7369d746.pdf