سوپرآلیاژها به­دلیل داشتن خواصی نظیر توانایی حفظ استحکام در دماهای بالا و مقاومت بالا به خوردگی و خستگی، در صنعت هوافضا، صنایع پتروشیمی، صنایع هسته‌ای و همچنین در ساخت توربین‌های گازی و بخار به­وسعت مورد استفاده قرار می‌گیرند. از طرف دیگر خواصی چون کارسختی سریع در حین ماشین­کاری، وجود ذرات ساینده کاربیدی، هدایت حرارتی پایین و تمایل به ایجاد لبه انباشته بر سطح ابزار در ماشین­کاری سوپرآلیاژها، باعث شده تا سوپرآلیاژها جزء مواد سخت برای ماشین­کاری به شمار آیند. با وجود کاربرد فراوان سوپرآلیاژهای پایه آهن- نیکل در صنایع مختلف، مطالعه چندانی بر روی فرآیند ماشین­کاری آنها انجام نشده است. در این تحقیق، تأثیر سرعت برشی، نرخ پیشروی و عمق برش بر زبری سطح قطعات ماشین­کاری شده، در تراشکاری سوپرآلیاژ پایه آهن- نیکل N-155 به­طور تجربی بررسی شده است. آزمایش‌ها با استفاده از ابزار کاربیدی پوشش‌دار و بر اساس آرایه‌های متعامد L9 روش تاگوچی انجام شده‌اند. از تحلیل سیگنال به نویز (S/N) برای تعیین پارامترهای بهینه و از آنالیز واریانس (ANOVA) برای تعیین پارامترهای مؤثر و میزان تأثیر هر کدام از پارامترها کمک گرفته شده است. نتایج تحلیل‌ها نشان می‌دهند که نرخ پیشروی و سرعت برشی بیشترین تأثیر را به­ترتیب بر روی Ra و Rmax دارند. همچنین مقادیر بهینه پارامترهای ماشین­کاری برای رسیدن به حداقل زبری سطح تعیین و با انجام آزمایش تأیید، صحت سنجی شده‌اند.